|| H chef για σήμερα προτείνει ένα πεντανόστιμο αγαπημένο γλυκό, που θα μας ξετρελάνει όλους, μικρούς και μεγάλους! ||

Υλικά για 10 περίπου μερίδες

  • 1 πακέτο (200 γρ) μπισκότα πτι μπερ

    100 γρ βούτυρο ή μαργαρίνη

    50 γρ αμύγδαλα καβουρντισμένα

    400 γρ κρεμώδες τυρί

    2 κ σ ζάχαρη

    280 γρ σοκολάτα κουβερτούρα

    3 κ σ μπράντυ

    11 γρ ζελατίνα σε σκόνη

    Για το γαρνίρισμα

    1 πορτοκάλι

    100 γρ κρέμα γάλακτος, χτυπημένη σε σαντιγύ

    λίγο σιρόπι σοκολάτας

Τρόπος παρασκευής

1. Θρυμματίζουμε στο μπλέντερ τα μπισκότα, μαζί με τα καβουρντισμένα αμύγδαλα. Λιώνουμε το βούτυρο και το αναμειγνύουμε με τα μπισκότα. Μόλις ομογενοποιηθούν τα υλικά, στρώνουμε το νέο μείγμα σε μιά φόρμα με κινητά τοιχώματα και πιέζουμε να κολλήσει καλά.
2. Χτυπάμε το κρεμώδες τυρί, με τη ζάχαρη μέχρι να αφρατέψει. Λιώνουμε σε μπεν μαρί την κουβερτούρα με το μπράντυ και μόλις είναι έτοιμη την
βγάζουμε από τη φωτιά.
3. Σε ένα γυάλινο μπολ, ρίχνουμε 2 κ σ νερό και πασπαλίζουμε με την ζελατίνα. Αφήνουμε για 2-3′ να σταθεί και κατόπιν την διαλύουμε σε μπεν
μαρί. Την προσθέτουμε στη λιωμένη σοκολάτα και ανακατεύουμε καλά.
4. Ρίχνουμε το μείγμα σοκολάτας στο τυρί, ανακατεύουμε καλά και το απλώνουμε επάνω από το τριμμένο μπισκότο. Το ισιώνουμε με σπάτουλα και
το βάζουμε στο ψυγείο να μείνει για μια νύχτα, να σφίξει.
5. Ξεφορμάρουμε το γλυκό, ανοίγοντας την φόρμα και γαρνίρουμε με τη σαντιγύ από κορνέ ζαχαροπλαστικής. Ξεφλουδίζουμε το πορτοκάλι, το
χωρίζουμε σε φέτες και βγάζουμε τη διαφανή μεμβράνη τους.
Γαρνίρουμε με το πορτοκάλι, τις ροζέτες της σαντιγύ και περιχύνουμε με λίγο σιρόπι σοκολάτας.

 


Κόστος: 9 ευρώ


 

ΚΑΛΗ σας ΟΡΕΞΗ!

 

 

GLYFADA METROPOLITANSΕυχαριστούμε την chef Μαίρη Παναγάκου, για τις πληροφορίες.

Η Μαίρη Παναγάκου ασχολείται με τον τουρισμό και την εστίαση από το 1981 και έχει δημιουργήσει την δική της ολοκληρωμένη ξενοδοχειακή μονάδα στον υπέροχο Κότρωνα της Μάνης, που περιλαμβάνει bungalows, ταβέρνα, εστιατόριο και bar δίπλα στην πισίνα.


Μ.Π.: Η αγάπη μου για την λαϊκή παράδοση, την παραδοσιακή μαγειρική και τα βοτάνια, με βοήθησαν να συλλέξω τον πλούτο της Ελληνικής παράδοσης που χάνεται και με μεράκι να την καταγράψω και να την παραδώσω στις επόμενες γενηές, πιστεύοντας ότι “είμαστε υποχρεωμένοι όπως τα πήραμε από τους προγόνους μας να τα παραδώσουμε στους απογόνους μας”, έτσι ώστε οι Ελληνικές ρίζες μας να μην έχουν τον φόβο να ξερριζωθούν από τον ανεμοστρόβιλο της παγκοσμιοποίησης.