Ο Βασίλης Μαρινόπουλος, καθηγητής ΕΠΑΛ, είναι υποψήφιος Βουλευτής Β’ Αθήνας Ν. Τομέα με το κόμμα της Ένωσης Κεντρώων. Τον υποδεχόμαστε σήμερα στο Γλυφάδα metropolitans με ιδιαίτερη χαρά και είμαστε βέβαιοι ότι οι περισσότερες από τις απαντήσεις του, θα λύσουν και δικές σας απορίες.

Επιμέλεια: Άντα Θωμά

 

 

INTERVIEWΑγαπητέ κύριε Μαρινόπουλε στις επερχόμενες εθνικές εκλογές θα μετάσχετε ως υποψήφιος βουλευτής στον Νότιο Τομέα της Β’ Αθηνών με την Ένωση Κεντρώων.

Διαβάζοντας το βιογραφικό σας στον δικτυακό σας τόπο, η ηλεκτρονική του διεύθυνση είναι αν θυμάμαι καλά marinopoulos.online, διαπίστωσα ότι είστε ένας άνθρωπος που δούλεψε αρκετά στη ζωή του και με εξαιρετικές συνεργασίες, ένας επιτυχημένος επιστήμονας και εκπαιδευτικός.

Τί σας ενεργοποίησε και πήρατε αυτή την απόφαση;

Β.Μ.: Εκτιμώ ότι ο μόνος λόγος για να κατέβει κάποια ή κάποιος στον πολιτικό στίβο θα πρέπει να είναι η διάθεση για προσφορά στον συνάνθρωπο, στον συμπολίτη, σε αυτές και αυτούς που έχουν ανάγκη.

Κοιτώντας βέβαια, διαβάζοντας και ακούγοντας καθημερινά εκπροσώπους του πολιτικού συστήματος σε έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, αλλά και στη καθημερινότητά μας εσείς θεωρείτε ότι αυτός ο λόγος εκπληρώνεται;

Και βέβαια, η διάθεση για προσφορά από μόνη της δεν φτάνει. Χρειάζεται αποφασιστικότητα, χρειάζεται ήθος, χρειάζεται συνέπεια, χρειάζεται ανιδιοτέλεια, χρειάζεται ταπεινότητα και πάνω από όλα χρειάζεται  όραμα.

Εκτιμώ λοιπόν ότι έχουμε έλλειμμα ικανών  και εμπνευσμένων πολιτικών στελεχών, που αποτελεσματικά θα διαμορφώσουν το αύριο της χώρας και των παιδιών μας. Θεώρησα επομένως ότι έπρεπε να βγω από την άκρη, να «σηκωθώ από τον καναπέ» όπως λένε και με τόλμη να πω, εξάλλου είναι και το κεντρικό μου σύνθημα αυτό: Είμαι εδώ, για σας!

 

 

Μιλάτε για όραμα. Ποιο είναι το δικό σας όραμα;

Β.Μ.: Ο τόπος μας δικαιούται ένα όραμα, οι πολιτικοί μας του έχουν στερήσει το όραμα. Αντί να έχουμε ηγέτες φωτισμένους που θα σηκώσουν λίγο ψηλότερα, όπως λέει και ο ποιητής,  τον τόπο, δυστυχώς έχουμε διαχειριστές εντολών. Οι  πολίτες έχουν ταλαιπωρηθεί από όλες τις κυβερνήσεις, τουλάχιστον όσο θυμάμαι εγώ τον εαυτό μου. Από κυβερνήσεις που εξυπηρέτησαν μικροκομματικά συμφέροντα, που δημιούργησαν ένα δυσλειτουργικό κράτος, που καταχράστηκαν τη δημόσια περιουσία, που γιγάντωσαν το δημόσιο χρέος και που φορτωθήκαμε στους ώμους μας να ξεπληρώσουμε όλες και όλοι. Από κυβερνήσεις που, αντίθετα από τις υποσχέσεις τους, λειτούργησαν εις βάρος του λαού!

Χρειάζεται ένα όραμα λοιπόν για αυτή τη χώρα που θα πρέπει να ξεκινά και να καταλήγει σε κάθε Ελληνίδα και σε κάθε Έλληνα, σε κάθε σημείο της χώρας.

Ευχολόγια από πολλές και πολλούς έχουμε ακούσει και τα έχουμε πληρώσει. Καιρός είναι να κάνουμε πράξεις. Πράξεις που θα εμπνέονται από την πεποίθηση ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα καλύτερο αύριο για όλες και για όλους!

Με συγκεκριμένο πρόγραμμα, με σκληρή δουλειά, με αφοσίωση, με σεβασμό σε κάθε άνθρωπο που ζει και εργάζεται σε αυτή τη χώρα.

Το όραμά μου συμπυκνώνεται στα 10 σημεία που έχω ήδη ανακοινώσει, τον Δεκάλογο Άμεσων Δράσεων που δεσμεύομαι να συμβάλλω στην υλοποίησή τους και που είναι οι εξής:

  • Εξασφαλίζουμε την διαφανή διαχείριση του δημόσιου χρήματος
  • Προασπίζουμε έμπρακτα το δικαίωμα στην εργασία και την υγεία
  • Δημιουργούμε ένα δίκαιο και ισόρροπο φορολογικό σύστημα
  • Υιοθετούμε ένα τολμηρό μοντέλο, με βιώσιμη ανάπτυξη και παραγωγικότητα.
  • Προωθούμε την έρευνα και την καινοτομία.
  • Διασφαλίζουμε το πλαίσιο ισονομίας και αξιοκρατίας.
  • Εγγυούμαστε την ποιότητα και την ασφάλεια στην καθημερινότητα.
  • Θωρακίζουμε την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης.
  • Χαράσσουμε μία μακρόπνοη πολιτική για την προστασία του περιβάλλοντος.
  • Ενισχύουμε τον ανθρωπιστικό χαρακτήρα της παιδείας μας.
  • Ενδυναμώνουμε τις δυνάμεις και τις δράσεις εθελοντισμού.
  • Καλλιεργούμε την προσωπική και κοινωνική αλληλεγγύη.

 

 

Υπηρετείτε το λειτούργημα του εκπαιδευτικού. Μιλήστε μας για την παιδεία και τα παιδιά.

Β.Μ.: Πιστεύω βαθιά ότι η νέα γενιά είναι το μέλλον μας και η εκπαίδευσή της με υψηλού επιπέδου ποιοτικά χαρακτηριστικά, αποτελεί επένδυση μοναδικής αξίας στην προοπτική της πατρίδας μας.

Ως εκπαιδευτικός, ξέρω καλά ότι η εκπαίδευση που παρέχεται στα παιδιά όλων μας από την είσοδο του Νηπιαγωγείου έως την έξοδο του Πανεπιστημίου, απέχει πολύ από το να είναι δωρεάν ή να είναι ανεμπόδιστη.

Και δυστυχώς τα παιδιά μας, όταν με θυσίες όλης της οικογένειας, πάρουν το πτυχίο τους θα ψάξουν για μεταπτυχιακό ή για δουλειά στο εξωτερικό.

Αυτό είναι που έχει ανάγκη η Ελλάδα σήμερα; Μια κοινωνία που θα λείπουν τα παιδιά της και το δυναμικότερο υλικό της;

Πρέπει να δώσουμε εδώ ευκαιρίες και δυνατότητες στη νεολαία μας,  σε αυτή τη νεολαία που έξω διαπρέπει και τιμά τον τόπο.

Xρειάζεται άμεσα:

  • επανεξέταση των εκπαιδευτικών δομών,
  • σταθερό σύστημα εξετάσεων και
  • επένδυση στον ανθρωπιστικό χαρακτήρα της παιδείας.

Χρειαζόμαστε με λίγα λόγια και σταράτα, ένα εκπαιδευτικό σύστημα που θα χαρακτηρίζεται από επιβράβευση της προσπάθειας και από κοινωνική ευαισθησία.

Πρέπει να δημιουργηθεί η διασύνδεση των πανεπιστημίων με την αγορά, με τη δημιουργία ειδικών γραφείων μέσα στα πανεπιστήμια.

Η χώρα μας είναι η κοιτίδα του πολιτισμού και της παιδείας. Μπορεί να αποτελέσει σήμερα παγκόσμια κοιτίδα εκπαίδευσης σε τομείς που έχουμε στρατηγικό πλεονέκτημα,  τις κλασικές σπουδές, την ιατρική, τον πολιτισμό, την ιστορία, τα μαθηματικά, τη ναυτιλία, τον τουρισμό, το περιβάλλον, τα logistics, κερδίζοντας σπουδαστές αλλά και νέους φίλους και φίλες της χώρας και του πολιτισμού μας.

Η πολιτεία οφείλει πρώτα μια μεγάλη συγγνώμη στα παιδιά γιατί άσκοπα τα βασανίζει με πειραματισμούς στο πουθενά και μετά πρέπει να κάνει τα πάντα για να δημιουργήσει ευκαιρίες κοινωνικής και οικονομικής ανόδου αντίστοιχες με τις ικανότητες των παιδιών μας.

 

Κύριε Μαρινόπουλε εκτός από τους νέους και τις νέες μας, υπάρχει και η τρίτη γενιά. Πώς σκοπεύετε να κινηθείτε, ποιο είναι το πλάνο σας; 

Β.Μ.: Σήμερα, περισσότερο από ποτέ πρέπει να σταθούμε όχι μόνο δίπλα στους νέους που είναι το μέλλον αλλά και να κοιτάξουμε πίσω με αγάπη και φροντίδα το παρελθόν και το παρόν μας, να φροντίσουμε αυτούς που μας μεγάλωσαν.

Οι συμπολίτες μας της τρίτης ηλικίας, αυτοί και αυτές που χρόνια τώρα με ψεύτικα λόγια πολιτικές παρατάξεις τους κολάκευαν ως περήφανα γηρατειά υφαρπάζοντας δόλια ψήφους,  με τη μείωση των συντάξεων και την αποσύνθεση του συστήματος υγείας νοιώθουν ότι κανείς δεν τους υπολογίζει και κανείς δεν σέβεται τις προσπάθειες και τους κόπους μιας ζωής. Δεν τους χαρίζει η πολιτεία κάτι, ούτε καν τον κόπο τους δεν αποδίδει αφού οι κρατήσεις μιας ζωής μηδενίζονται. Αυτό που προτείνουμε εμείς, με βάση και τα οικονομικά δεδομένα της χώρας, είναι να μειωθούν σε κάποιο ποσοστό οι μεγάλες συντάξεις, αυτές δηλαδή που υπερβαίνουν το ποσό των 2.000 € το μήνα.
Το μέτρο κρίνεται αναγκαίο, ώστε η πιο μικρή σύνταξη για όλα τα ταμεία να φθάσει στα 800 €  το μήνα.  Δεσμεύομαι προσωπικά να παλέψω για να επιστραφεί η 13η και η 14η σύνταξη στους ηλικιωμένους, για να μπορούν να πάρουν την ανάσα που δικαιούνται, να μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς και να αισθάνονται ασφαλείς στη διάρκεια της ζωής τους.

Και δεν είναι μόνο οι ηλικιωμένοι που χρειάζονται την προσοχή, τη φροντίδα και τη μέριμνα του κράτους. Είναι και οι συμπολίτες μας με ειδικές ανάγκες που αισθάνονται αποκομμένοι από την κοινωνία. Δεν υπάρχουν στοιχειώδεις υποδομές όχι μόνο για να βρουν μια δουλειά αλλά ούτε καν για να κινηθούν στο δρόμο.

Θα πρέπει να εστιάσουμε σε αυτούς τους συμπολίτες μας και να κάνουν όλοι  οι φορείς οτιδήποτε είναι δυνατόν για να μπορούν να αισθάνονται ισότιμα μέλη του συνόλου. Να μπορούν να αξιοποιηθούν, να μπορούν να ενταχθούν, να προσφέρουν και να δημιουργήσουν συμμετέχοντας στο δυναμικό της χώρας. Γιατί μια κοινωνία που αδιαφορεί και δεν κάνει ούτε τα στοιχειωδώς απαραίτητα για αυτούς που έχουν ανάγκη, απέχει πολύ από το να χαρακτηρίζεται πολιτισμένη, δημοκρατική και δίκαιη.

 

Πρόσφατα ο Βασίλης Λεβέντης έθιξε το θέμα της αδικίας στις συντάξεις χηρείας. Πώς το σχολιάζετε;

Β.Μ.: Πολύ σωστά ο πρόεδρός μας έθιξε αυτό το οξύτατο και φλέγον θέμα. Και ανοίγοντας το ζήτημα θέλω να αναφερθώ ευρύτερα στη μονογονεϊκή οικογένεια.

Οι μονογονεϊκές οικογένειες είναι μια βραδυφλεγής βόμβα που κάποια στιγμή θα εκραγεί στα χέρια μας. Στα χέρια της κοινωνίας. Πολλές γυναίκες σήμερα παίρνουν την απόφαση να μεγαλώσουν μόνες τους ένα παιδί. Μια εγκυμοσύνη που δεν είναι επιθυμητή και από τους δύο γονείς, αναγκάζει πολλές θαρραλέες γυναίκες να μεγαλώσουν μόνες τους το παιδί τους. Άλλες φορές πάλι, γυναίκες χωρίς μόνιμο σύντροφο, αποφασίζουν να υιοθετήσουν ένα παιδί αφού οι σπουδές, η καριέρα ή οι προσωπικές επιλογές δεν άφησαν χώρο για συμβατικά πράγματα όπως ο γάμος και τη δημιουργία οικογένειας με τον γνωστό τρόπο. Και φυσικά δεν είναι λίγες οι φορές που η ζωή έχει αποφασίσει για κάποια παιδιά να μεγαλώσουν με τον έναν από τους δύο γονείς τους, στερώντας τους βίαια τον άλλον. Μια απώλεια που έχει αλλάξει τα δεδομένα σε πολλές οικογένειες, μετατρέποντάς τες αιφνίδια σε μονογονεϊκές.

Μια κοινωνία που θέλει να έχει ανθρώπινο πρόσωπο δεν μπορεί να κλείνει τα μάτια και τα αυτιά στο ζήτημα. Χρειάζονται γενναίες αποφάσεις σε συνδυασμό με οικονομική στήριξη. Νομίζω ότι κανείς και καμιά δεν έχει αντίρρηση σ’ αυτό.

 

 

Η ασφάλεια είναι σε όλες τις δημοσκοπήσεις ένα από τα πιο σοβαρά ζητήματα για τους πολίτες. Θα θέλαμε τις ιδέες σας για το θέμα.

Β.Μ.: Δεν είναι  δυνατόν σήμερα, το 2019, να αισθάνεται ο πολίτης ανασφάλεια, να φοβάται να κυκλοφορήσει στη γειτονιά του. Γιατί αυτό συμβαίνει σε πολλές γειτονιές της Αθήνας και όχι μόνο.

Και δεν είναι στην ουσία θέμα αστυνόμευσης αλλά στρατηγικών αποφάσεων των κυβερνήσεων. Κυβερνήσεων που για δικούς τους λόγους, έχουν επιτρέψει την ασυδοσία και την ανεξέλεγκτη δράση μικρών ομάδων, είτε αυτοί είναι εγκληματίες του ποινικού δικαίου είτε αυτοαποκαλούμενοι αντιεξουσιαστές, που κάνουν ό,τι θέλουν και όποτε θέλουν.

Δεν είναι ευθύνη του απλού αστυνομικού που με κίνδυνο της ζωής του προσπαθεί να επιβάλλει την τάξη, είναι ευθύνη της πολιτικής εξουσίας που κατευθύνει την αστυνομική ηγεσία στην απραξία.

Ευθύνες υπάρχουν και στη διοίκηση των σωμάτων ασφαλείας, ειδικά σε περιπτώσεις όπως αυτή της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι. Δεν είναι δυνατόν κακουργηματικές ευθύνες, όπως αποδείχτηκε, να μετατρέπονται σε πλημμελήματα για να γλυτώσουν αυτοί που δεν έπραξαν στοιχειωδώς το καθήκον τους, για την προστασία των ανθρώπων που έχασαν τόσο άδικα τη ζωή τους.

Πρέπει άμεσα για να ενδυναμωθεί το αίσθημα ασφάλειας των συμπολιτών μας, το λιγότερο να γίνουν τα ακόλουθα:

  • Να στελεχωθούν άμεσα και να λειτουργούν απρόσκοπτα τα αστυνομικά τμήματα.
  • Να καλυφθούν οι ανάγκες σε προσωπικό σε αστυνομία, πυροσβεστική, λιμενικό, σωφρονιστικούς υπαλλήλους κτλ.
  • Να ανανεωθεί ο στόλος αστυνομικών οχημάτων, πυροσβεστικών αεροσκαφών, σκαφών λιμενικού κτλ.

Δυστυχώς επίσης, η δικαιοσύνη λόγω της αδιαφορίας των πολιτικών ηγετών μας υπολειτουργεί και οι δικαστικές υποθέσεις εκκρεμούν για χρόνια αφήνοντας τους ενόχους ατιμώρητους προσβάλλουν το δημόσιο αίσθημα.

Η δικαιοσύνη επίσης, πρέπει να αφεθεί, αμερόληπτη και ανεξάρτητη, να πράξει το ύψιστο χρέος της. Και αυτό μπορεί να γίνει αν:

  • στελεχωθεί κατάλληλα και γενναιόδωρα σε αριθμό με δικαστικούς λειτουργούς,
  • λειτουργούν περισσότερα δικαστήρια ανά νομό,
  • διεκπεραιώνονται τάχιστα οι δίκες ώστε να μη λιμνάζουν δικογραφίες επί δεκαετίες.

 

 

Ας πάμε στα οικονομικά. Βγήκαμε από το μνημόνιο, τι εκτιμάτε για τις επενδύσεις;

Β.Μ.: Η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη και αυτό που θα πω σε καμιά περίπτωση μη ληφθεί για αστείο. Αν μέχρι την υποθετική λήξη του μνημονίου βρισκόμασταν ένα βήμα πριν τον γκρεμό, μετά κάναμε ένα βήμα μπροστά. Αυτό σημαίνει ότι πέφτουμε στο κενό. Οι επενδύσεις στη μεταμνημονιακή Ελλάδα μόνο ως το πιο σύντομο ανέκδοτο μπορούν να ακουστούν.

Πιο αναλυτικά, όλοι μιλούν για επενδύσεις… τι κάνουν όμως εδώ και τόσα χρόνια για τις επενδύσεις;

Το ενδιαφέρον υπάρχει!

Έλληνες και ξένοι επενδυτές, ενώ εκφράζουν ανοιχτά την επιθυμία να επενδύσουν στη χώρα, που λόγω γεωγραφικής θέσης και κλίματος παρέχει συνθήκες ιδανικές για ανάπτυξη κερδοφόρων επενδύσεων, συναντούν εμπόδια στις δραστηριότητες τους.

Ποιά είναι αυτά; Κυβερνήσεις 40 ετών μέχρι τώρα τα ξέρουν καλά και διαχρονικά δεν έκαναν το παραμικρό.

  • Ασταθές πολιτικό περιβάλλον. Προκαλεί εντύπωση μέσα και έξω από τη χώρα η απροθυμία του παραδοσιακού πολιτικού συστήματος να θυσιάσει καρέκλες σε ένα κοινό καλό, συγκροτώντας μια πραγματικά οικουμενική κυβέρνηση. Έχουμε πολιτικούς που καθένας θέλει μια μπάλα μόνος του να παίξει και μόνος να βάλει γκολ.
  • Αστάθεια και συνεχής αλλαγή φορολογικού συστήματος.
  • Υψηλή φορολογία.
  • Κακώς εφαρμοζόμενος στην Ελλάδα συνδικαλισμός.
  • Υψηλό κόστος της ενέργειας.
  • Μέτριες υποδομές μεταφορών (σιδηροδρομικό δίκτυο, λιμάνια).
  • Απίστευτη γραφειοκρατία, από τις χειρότερες παγκοσμίως, και ελλιπής μηχανογράφηση για τάχιστη διεκπεραίωση των υποθέσεων.

Η υπόθεση των Ολυμπιακών ακινήτων που ρημάζουν παρατημένα 15 χρόνια τώρα καθώς και του Ελληνικού είναι δύο τρανταχτά παραδείγματα.

Για να ενεργοποιηθεί πραγματικά το επενδυτικό ενδιαφέρον, πρέπει πρώτιστα να εφαρμοστεί η πρόταση μας για την αναμόρφωση του φορολογικού μας συστήματος και βέβαια η σχέση και η λειτουργία του κράτους αναφορικά με το επιχειρηματικό περιβάλλον να γίνει ειλικρινέστερη και φιλικότερη.

 

Ας μείνουμε στην οικονομία. Ποια θεωρείτε ότι είναι η αιχμή του δόρατος για την ανάπτυξη της χώρας; 

Β.Μ.: Ο τουρισμός. Αναμφισβήτητα παραμένει η βαριά βιομηχανία της χώρας μας, με μεγάλη συμμετοχή στο Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν, στο ΑΕΠ της Ελλάδος και με σπουδαία συνεισφορά σε άμεσες και έμμεσες θέσεις εργασίας.
Οι βασικές προϋποθέσεις όμως για τη βιώσιμη ανάπτυξη του τουρισμού είναι η βελτίωση των υπαρχουσών υποδομών όπως δρόμοι, μαρίνες, σιδηροδρομικό δίκτυο, αεροπορικές μεταφορές και συγκοινωνίες αλλά και η αύξηση των επισκεπτών στις διάφορες μορφές του εναλλακτικού τουρισμού, όπως:

  • Ιαματικός
  • Αγροτουριστικός
  • Ιατρικός
  • Γαστρονομικός
  • Θρησκευτικός
  • Συνεδριακός
  • Θαλάσσιος
  • Εκπαιδευτικός κ.ά.

Βασικός παράγοντας για παροχή υψηλού επιπέδου τουριστικών υπηρεσιών είναι η παρουσία εξειδικευμένων στελεχών στη βιομηχανία του τουρισμού. Τι προτείνουμε, μεταξύ άλλων;

Ίδρυση πέντε ανωτάτων πανεπιστημιακών σχολών τουρισμού σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ρόδο, Κέρκυρα και Κρήτη, αλλά και την εκπόνηση ενός μακρόπνοου στρατηγικού προγράμματος για την ποσοτική και ποιοτική αναβάθμιση του τουρισμού στη χώρα μας.

Ένας άλλος βασικότατος πυλώνας της οικονομίας μας είναι η ναυτιλία μας. Αυτό που χρειάζεται να πράξουμε σήμερα είναι να προχωρήσουμε άμεσα σε σχεδιασμό και χάραξη μιας ρηξικέλευθης ναυτιλιακής πολιτικής, με θέσπιση γενναίων αλλά  ρεαλιστικών κινήτρων για την αναγέννηση της εμπορικής ναυτιλίας. Η σημαία της χώρας μας πρέπει να ταξιδεύει σε ακόμα περισσότερα καράβια!

 

Ας κλείσουμε με κάτι επίκαιρο. Βουλευτικές εκλογές σε λίγο καιρό, αλλά τώρα Ευρωεκλογές. Βεβαίως και οι Αυτοδιοικητικές, αλλά οι Ευρωεκλογές θα στείλουν ένα γενικότερο πολιτικό μήνυμα. Ποιο είναι το σχόλιό σας; 

Β.Μ.: Η θέση της Ελλάδας είναι στην Ευρώπη.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση  ενταχθήκαμε ως ισότιμοι εταίροι. Με κανόνες που δημοκρατικά θέσπισαν τα μέλη-κράτη της. Κανόνες τους οποίους αποδεχθήκαμε.
Στην πορεία αποδείχθηκε πως η Ελλάδα δεν τήρησε τους κανόνες. Δεν περιορίσαμε τα ελλείμματα, δεν βελτιώσαμε το επιχειρηματικό περιβάλλον, δεν επενδύσαμε τα πακέτα Ντελόρ, δεν εκσυγχρονίσαμε τον κρατικό μηχανισμό. Πόροι που έπρεπε να διατεθούν με ευσυνειδησία για να βελτιωθεί η ζωή των συμπολιτών μας πετάχτηκαν επί δεκαετίες στον αέρα. Μοιραία, ξεσπώντας η παγκόσμια οικονομική κρίση, σάρωσε οικονομίες με παθογένειες, όπως η Ελλάδα.

Δανειστήκαμε ως χώρα κεφάλαια που θα έπρεπε να είχαν δοθεί σε πραγματική ανάπτυξη, για παράδειγμα σε υποδομές και παροχή κινήτρων για επιχειρηματικότητα. Κεφάλαια τα οποία δόθηκαν όμως ως παροχές χρηματικές σε μερίδα συμπολιτών μας. Δεν μας φταίει η Ευρώπη αλλά η δική μας διαχείριση των ευρωπαϊκών πόρων. Δεν πρέπει πια να κατηγορούμε μόνο, αλλά να μιλάμε με επιχειρήματα και να εξηγούμε τι θα κάναμε αν καλούμασταν να διαχειριστούμε τα πράγματα.

Και σε σχέση με το μεταναστευτικό, πρέπει αφενός να συνεργαστούμε με την Ευρώπη και αφετέρου η Ευρώπη να αναλάβει τις υποχρεώσεις που της αναλογούν, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και τις σχετικές συνθήκες. Οι μετανάστες  και οι πρόσφυγες δεν έρχονται στην Ελλάδα, αλλά στην Ευρώπη. Και η Ευρώπη πρέπει να σηκώσει κι αυτή το βάρος που της αντιστοιχεί ανά κράτος. Όποια χώρα αρνείται να δεχθεί το ποσοστό μεταναστών που την αφορά θα πρέπει να αποκλείεται από κάθε μορφής ευρωπαϊκή επιδότηση.

Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι άνθρωποι που έχουν ανάγκη τη στήριξη μας αλλά αυτό το βάρος δεν μπορεί και δεν πρέπει να το σηκώνει η Ελλάδα μόνη της. Πρέπει να δυναμώσουμε τις ευρωπαϊκές φωνές της λογικής.

 

 

Κύριε Μαρινόπουλε, κατεβαίνετε στις εκλογές με τον Βασίλη Λεβέντη και την Ένωση Κεντρώων. Γιατί; 

Β.Μ.: Γιατί ο Βασίλης Λεβέντης ήταν και είναι ένας πολιτικός που είπε πάντα αλήθειες, δεν κρύφτηκε ποτέ, δεν ψήφισε στην πρώτη κοινοβουλευτική του παρουσία κανένα μνημονιακό μέτρο, που στήριξε κάθε μέτρο με θετικό κοινωνικό πρόσημο, που κράτησε ψηλά και με αξιοπρέπεια τη σημαία των εθνικών θεμάτων με πατριωτισμό και όχι με πατριδοκαπηλία.

Γιατί η Ένωση Κεντρώων είναι ένα κόμμα δημοκρατικό, πατριωτικό, που έχει ως άξονα το συμφέρον της πατρίδας και όχι των ολίγων, που έχει εξαιρετικές θέσεις στην παιδεία, την εξωτερική πολιτική, την άμυνα, την οικονομία και αλλού, που αξίζει να εμπιστευθούν πάλι οι συμπολίτες μας.

 

 

|| «Ένας πολιτικός πρέπει να είναι προσεγγίσιμος,

δυναμικός, διορατικός, τίμιος, καταδεκτικός,

να είναι και μαθητής και δάσκαλος

και οδηγός και επιβάτης» ||

 

 

Τι θα δηλώνατε αντί επιλόγου; 

Β.Μ.: Θα δήλωνα ότι αυτές οι εκλογές είναι κρίσιμες. Πρέπει να αντιδράσουμε όλες και όλοι. Πρέπει να δυναμώσει η φωνή μας, πρέπει να υπάρχουν πυλώνες αντίδρασης και στον άκρατο φιλελευθερισμό αλλά και στον αριστερίζοντα κρατισμό. Πρέπει να στηρίξουμε τις υγιείς δυνάμεις που θέλουν πραγματικά το καλό του τόπου μας. Πρέπει να δείξουμε ότι δεν αποτελούμε δεδομένο, ότι δεν ακολουθούμε για άλλη μία φορά το λάθος δρόμο. Πρέπει να δώσουμε δύναμη στους ανθρώπους που πραγματικά νοιάζονται.

 

Κι αν μπορούσατε σε κάθε αναγνώστη και αναγνώστρια να λέγατε μια φράση, ποια θα ήταν αυτή; 

Β.Μ.: Θα έλεγα: «Είμαι ένας από εσάς και είμαι εδώ όχι για μένα αλλά για εσάς».

 

Σάς ευχόμαστε Καλή Επιτυχία!

 

// ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ //

Γεννήθηκε το 1963,  μένει στην Άνω Γλυφάδα και έχει δύο παιδιά. Είναι:

  • Απόφοιτος Σιβιτανιδείου Σχολής το 1981
    (Ειδικότητα Μηχανολογίας)
  • Απόφοιτος ΤΕΙ: Ειδικότητα Μηχανολογίας 1982 έως 1985
  • Στρατός: Λοχίας ΠΖ (Ειδικότητα ΠΑΟ 106 χιλ)
    Κόρινθος ‒ ΚΕ.Β.Ο.Π. ‒ Χίος 1985-1987
  • Γάμος: Ιούλιος 1988 έως και 2006
  • Ελεύθερος Επαγγελματίας 1985-1993,
    ταυτόχρονα,
  • Απόφοιτος ΣΕΛΕΤΕ: 1990 Ειδικότητα Μηχανολογίας

Έχει εργαστεί σε:

    • 1985-1986: ΠΕΡΠΑ
    • 1986-1987: Υπουργείο Πολιτισμού (Αναστήλωση Βυζαντινών & Μεταβυζαντινών Μνημείων)
    • 1988-1989: ΥΠ.Ε.ΧΩ.Δ.Ε.: Επέκταση Σχεδίων Πόλεως
    • 1990-1991: BIC (Οινόφυτα)
      1991-1992: ΕΛΟΤ (Τμήμα τυποποίησης)
    • 1993-1997: ΣΕΛΕΤΕ (Υπεύθυνος Μηχανολογικού τομέα στην Τεχνική Υπηρεσία της Σχολής)
    • 1997-2016: Εκπαιδευτικός ΕΠΑΛ Τμήμα Μηχανολογίας
    • 2016 έως και Σήμερα: Αποσπασμένος στο Κόμμα της Ένωσης Κεντρώων

 

 

ΕΚΛΟΓΕΣ



follow us on twitter