Μήπως μας διαφεύγει το Τώρα; Γιατί αναβάλουμε για αύριο μια αγκαλιά, μια συγγνώμη;

Κάθε Τετάρτη μάς ενημερώνει, η ψυχολόγος, Αριάδνη Α. Λοράνδου

Αύριο θα είναι καλύτερα;

Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα ίσως βάλει πολλούς από εμάς σε σκέψεις. Κάποιοι θα απαντήσουν «ναι», ως φύση αισιόδοξοι, κάποιοι θα απαντήσουν «όχι», ως πεσιμιστές, άλλοι πάλι θα απαντήσουν «ίσως», ως ουδέτεροι και μερικοί θα απαντήσουν «δεν γνωρίζω». Το σίγουρο είναι ότι όλες οι απαντήσεις έχουν την δική τους λογική και μία δυσκολία στη συνέπεια της απάντησης.

Εάν η απάντηση ήταν «δεν γνωρίζω εάν αύριο θα είναι καλύτερα, γνωρίζω όμως ότι σήμερα είναι καλά», μήπως ήταν πιο εφικτή; Μήπως το Σήμερα ακούγεται πιο σίγουρο; Μήπως αυτό που ζούμε τώρα είναι πιο ισχυρό ώστε να μην σκεφτόμαστε το Αύριο;

 

Βέβαια, σύμφωνα με το Αύριο ο άνθρωπος εξελίχθηκε, έμαθε να προλαμβάνει, να ελπίζει, να ονειρεύεται. Σύμφωνα όμως και με αυτό, έπαψε να πιστεύει στις ανθρώπινες σχέσεις, στις στιγμές, στον ίδιο του τον εαυτό και αυτό το αποδεικνύει η σημερινή ανάγκη του ανθρώπου για ψάξιμο της ψυχής. Η ψυχή θα τρεφόταν αν πιστεύαμε ότι το Τώρα είναι μοναδικό. Παρόλα αυτά επιλέγουμε να βαδίζουμε προς το Αύριο δίχως να έχουμε ζήσει ή διευθετήσει κάτι από το Τώρα. Με τη σκέψη ότι ο χρόνος υπάρχει και για Αύριο, αφαιρούμε από το μυαλό μας την ικανότητα μας για προσπάθεια, για συζήτηση, για μια αγκαλιά, για μια συγγνώμη.

Σκεφτείτε, κάθεστε με τον/την σύντροφο σας αγκαλιασμένοι στον καναπέ, ο ένας δίπλα στον άλλο και μοιράζεστε αυτή την στιγμή δίχως άλλες σκέψεις. Ξαφνικά, διακόπτεται αυτή η στιγμή λέγοντας ο ένας, «αύριο δεν ξέρω τι να κάνω, πως θα περάσει η ημέρα μου, τι θα κάνω, θα βαρεθώ;», εδώ ξεκινά το πρόβλημα διότι γεμίζουν την όμορφη τωρινή τους στιγμή με άγχος και αβεβαιότητα.

Ένα άλλο παράδειγμα, κάποιοι γονείς χάνουν τις τωρινές εικόνες που τους προσφέρει το παιδί τους, βλέπουν το μωρό τους και σκέφτονται ασυνείδητα πως θα πάει στο επόμενο βήμα ανάπτυξης, χάνουν την ομορφιά της παιδικότητας του παιδιού τους και μιας ευκαιρίας να αναπνεύσουν και οι ίδιοι μέσα από αυτό. Αυτή η στιγμή δεν ξαναγυρνά!

 

Το Αύριο είναι φτιαγμένο για ρομπότ, για υπολογιστές και όχι για εμάς που επιθυμούμε να είμαστε χαρούμενοι. Σίγουρα μας διαφεύγει το Τώρα, όμως το Αύριο είναι δύσκολο διότι δεν το γνωρίζουμε. Ο χρόνος εξατμίζεται όταν κάνουμε το Αύριο πιο κοντινό στην ψυχή μας, αναβάλλει τη ζωή μας. Δεν χρειάζεται να τρεφόμαστε ψυχή και σώμα με αβεβαιότητες. Αύριο = η πιο αβέβαιη λέξη. Συνειδητά και ασυνείδητα δημιουργεί μια ακόρεστη επιθυμία για κάτι άπιαστο, μη πραγματικό. Οι αυριανές επιθυμίες μαραίνουν την καρδιά δίχως να το καταλαβαίνουμε κάποιες φορές.

Εναρμονίσου με το Τώρα, αυτό το βλέπεις, το αισθάνεσαι, το ακούς, το ζεις αληθινά.

 

Ευχαριστούμε την κ. Λοράνδου.

Glyfada Metropolitans Logo

Διαβάστε ΕΔΩ όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε για την καλή μας ψυχολογία