Η κεφαλιά του Τάσου Αυλωνίτη, μόλις μπήκε ως αναγκαστική αλλαγή στον αγώνα, έφτανε να ξυπνήσει τα αίματα στο … νυσταλέο ντέρμπι, όπου ο Ολυμπιακός φλυαρούσε κι ο ΠΑΟ βρισκόταν διαρκώς πίσω από την μπάλα. Χαμένο πέναλτι από τον αδιόρθωτο Μήτρογλου, αποβλήθηκε ο Αναστασίου.

Ούτε ο ίδιος το περίμενε. Να βλέπει σχεδόν μια ώρα το ντέρμπι από τον πάγκο. Και ξαφνικά ο Μίτσελ να του λέει “μπες” στη θέση του τραυματία Μποτία. Και πριν καν ζεσταθεί, να δίνει με μια ωραία κεφαλιά τη νίκη στον Ολυμπιακό με 1-0. Ο Τάσος Αυλωνίτης σε κάμποσα χρόνια από τώρα θα΄χει να διηγείται στα παιδιά του πως … “ο μπαμπάς καθάρισε τον Παναθηναϊκό, στο πρώτο αιώνιο ντέρμπι του 2015”.

Η μπάλα, όμως, τα έχει αυτά. Κάνει τα δικά της. Και μέσα σε ένα λεπτό μπορεί να σε κάνει ήρωα, όπως συνέβη με το νεαρό αμυντικό, που σίγουρα δεν φανταζόταν ότι ένα δικό του γκολ θα έκρινε το ντέρμπι.

 

Ίσως, πάντως, από τον πάγκο ο σκόρερ του Ολυμπιακού να έβλεπε τα πράγματα με καθαρό μυαλό. Κι επειδή δεν είχε προλάβει να “ζαλιστεί” από τον τρόπο που έπαιζαν οι δυο ομάδες μέχρι το 59, να σηκώθηκε με όλη του την άνεση μέσα στην περιοχή του Παναθηναϊκού για να “νικήσει” τον Άγγλο γκολκίπερ Στιλ.

Αυτό το γκολ έκρινε το μάλλον άνοστο και σίγουρα νυσταλέο (για μια ώρα) ντέρμπι, που ναι μεν έγνε πιο ενδιαφέρον αλλά δεν … συνάρπασε και τα πλήθη. Ο Ολυμπιακός επικράτησε δίκαια, καθώς είχε τον έλεγχο σε ένα ντέρμπι όπου ο Παναθηναϊκός ήταν διαρκώς πίσω από την μπάλα και μόνο στα τελευταία λεπτά προσπάθησε να απειλήσει, χωρίς πάντως να δημιουργήσει κάτι αξιοπρόσεκτο.

Αν μάλιστα ο Κώστας Μήτρογλου δεν έκανε του κεφαλιού του και την κουτσουκέλα να εκτελέσει ο ίδιος το πέναλτι που κέρδισε (ενώ έχει γίνει ολόκληρη κουβέντα μετά το ματς με την Βέροια) ο Ολυμπιακός θα μπορούσε να είχε καθαρίσει πιο εύκολα.

Η ταυτότητα

Γήπεδο: Γεώργιος Καραϊσκάκης

Διαιτητής: Καλογερόπουλος (Αθήνας)

Βοηθοί: Γρεβενής (Χαλκιδικής), Γεωργαράκος (Αθήνας)

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Μίτσελ) : Ρομπέρτο, Ελαμπνταλαουί, Μποτία (58, Αυλωνίτης), Αμπιντάλ, Μαζουακού, Μιλιβόγιεβιτς, Μανιάτης, Κασάμι (76 Εντινγκά) , Ντομίνγκες, Αφελάι, Μήτρογλου

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ (Αναστασίου): Στιλ, Τριανταφυλλόπουλος, Κουτρουμπής, Σίντεφελντ (68′ Μέντεζ), Νάνο, Λαγός (76 Δώνης), Ζέκα, Μπούι  (64΄Πέτριτς), Πράνιτς, Ατζαγκούν, Καρέλης

Γκολ: Αυλωνίτης (59)

Κάρτες: Καρέλης (10), Νάνο (29), Πράνιτς (36΄), Σίντεφελντ (40)-Μιλιβόγιεβιτς (40), Αφελάι (90+), Μανιάτης (90+)

Ανασκόπηση αγώνα

Δεν είχε πολλές αλλαγές η ενδεκάδα του Ολυμπιακού σε σχέση με το ματς κόντρα στη Γιουβέντους. Απλά ήταν πιο επιθετική καθώς ο Μίτσελ, διάλεξε τον Αφελάι αντί του Εντινγκά. Από την πλευρά του ο Αναστασίου ξεκινούσε με Λαγό και Ατζαγκούνβ, που τους είχε αφήσει εκτός αρχικού σχήματος εναντίον της Αϊντχόφεν.

Αφού “καθάρισε” ο ουρανός από τα καπνογόνα, που πετάχτηκαν πριν από την έναρξη του αγώνα και προκάλεσαν δεκάλεπτη καθυστέρηση για τη σέντρα, ξεκαθάρισαν και οι προθέσεις των προπονητών και των ομάδων. Ο Ολυμπιακός μπήκε με ορμή. Με τον Αφελάι αριστερά, τον Κασάμι δεξιά, τον Τσόρι κοντά στον Μήτρογλου σε ρόλο οργανωτή. Και τους ακραίους του να θέλουν κι αυτοί να συμμετάσχουν στο παιχνίδι.

Ο Παναθηναϊκός πιο επιφυλακτικός, αλλά προσεχτικός. Πρώτα να κλείσει τους διαδρόμους και μετά με μακρινές πάσες να βρει τον Καρέλη, που ήταν ο μοναδικός προωθημένος. Ο Ατζαγκούν ήταν αυτός που έδινε βοήθειες.

Ο ΠΑΟ πίσω από την μπάλα

Ρυθμός υπήρχε. Και διάθεση. Πέραν όμως των κόρνερ που κέρδιζε ο Ολυμπιακός, ή τις προσπάθειες του ΠΑΟ να αιφνιδιάσει με κάθετες μπαλιές πίσω από την πλάτη της “ερυθρόλευκης” άμυνας, φάση στα πρώτα 10 λεπτά δεν είχαμε δει.

Το πρώτο … αχ της εξέδρας του Ολυμπιακού, ήρθε στο 13 όταν ο Αφελάι από αριστερά μπήκε με δύναμη, σέντραρε, ο Στιλ έδιωξε τη σέντρα και πρόλαβε να αποκρούσει το δυνατό σουτ του Μανιάτη, που πρόλαβε να πάρει το ριμπάουντ. Θα μπορούσε να πασάρει ο αρχηγός του Ολυμπιακού. Προτίμησε το σουτ που “έσωσε” ο ‘Αγγλος γκολκίπερ των “πρασίνων”. Το πρώτο και το τελευταίο, καθώς είτε το πιστεύετε, εςίτε όχι, αυτή ήταν και η μοναδική ουσιαστική ευκαιρία, φάση αν προτιμάτε στο πρώτο σαρανταπεντάλεπτο.

Κι η ακατάσχετη φλυαρία του Ολυμπιακού

Η αλήθεια είναι ότι ο Ολυμπιακός ήθελε να βάλει την μπάλα στο χορτάρι. Να ανοίξει το παιχνίδι του. Ήταν, όμως, ο Παναθηναϊκός εκείνος που έβρισε τον τρόπο να μην επιτρέπει να κινδυνεύσει η εστία του. Δεν είχε πολλή φαντασία το παιχνίδι των φιλοξενουμένων. Είχε όμως πολλά τρεξίματα, σωστες αλληλοκαλύψεις και αμυντική συνέπεια.

Με τον Παναθηναϊκό οχυρωμένο πίσω από την μπάλα, ο Ολυμπιακός έπρεπε να αρχίσει να πιέζει περισσότερο. Το προσπάθησε. Είτε οργανωμένα, είτε με ατομικές προσπάθειες. Χωρίς όμως ουσία, καθώς ο Μήτρογλου είναι ζήτημα αν ακούμπησε μια φορά την μπάλα στην πρώτη μισή ώρα, σε φάση για να απειλήσει τον τερματοφύλακα.  Ο Ολυμπιακός είχε την μπάλα, αλλά φλυαρούσε πάρα πολύ μαζί της.

Η έλλειψη δημιουργίας, αν προτιμάτε το “μπλόκο” του Παναθηναϊκού, έκαναν το πρώτο ημίχρονο να περάσει με βαθιά χασμουρητά. Μόνο οι μικροεντάσεις στο χορτάρι, υποδήλωναν ότι βλέπαμε ντέρμπι. Αν … βλέπαμε και δεν μας είχε πάρει ο ύπνος.

Μια “χαμένη” αλλαγή για το … 1-0!

Ο ύπνος δεν μας πήρε, αλλά δεν άλλαξε και η εικόνα του αγώνα. Ο Ολυμπιακός να προσπαθεί να παίξει κάτι σαν μπάλα, ο Παναθηναϊκός να προσέχει και … τη σκιά του. Πάλι στημένες φάσεις. Πάλι κόρνερ, πάλι σωστές τοποθετήσεις των “πρασίνων” και αποκρούσεις. Ο Μίτσελ “έχασε” μια αλλαγή, καθώς στο 58′ έβαζε τον Αυλωνίτη στη θέση του Μποτία.΄

“Έχασε”; Γράψτε λάθος, γιατί  η μπάλα έχει τους δικούς της νόμους. Ο Αφελάι κέρδισε το φάουλ από τον Ζέκα (για το οποίο διαμαρτυρήθηκαν οι “πράσινοι”). Ο Τσόρι Ντομίνγκες σημάδεψε σωστά. Ή αν προτιμάτε, πήδηξε σωστά ο Αυλωνίτης, για να νικήσει τον Στιλ με ωραία κεφαλιά.

Ο Ολυμπιακός έπαιρνε φόρα, είχε το “μομέντουμ” να βάλει και δεύτερο γκολ, οι οπαδοί του, όμως έριξαν ξανά καπνογόνα, για … ένα ακόμη τάιμ-άουτ. Μέσα στην αναμπουμπούλα, ο Αναστασίου έβαζε τον Πέτριτς (αντί του Μπούι). Και λίγο αργότερα ο Μέντεζ έπαιρνε τη θέση του τραυματία Σίντεφελντ.

Ο Παναθηναϊκός ήταν, πλέον, υποχρεωμένος να παίξει μπάλα. Να βγει από το καβούκι του, άρα να δώσει χώρους στον Ολυμπιακό. Ο Μίτσελ, πάντως, ήθελε να ελέγξει τον άξονα και έριχνε στο ματς τον Εντινγκά, αποσύροντας τον Κασάμι κι αφήνοντας τον Μανιάτη σε όλη την πλευρά από τα δεξιά

Το κλέψιμο του Εντινγκά, στο 78′ , έβγαλε τον Μήτρογλου μόνο του. Ο Στιλ δεν είχε πολλές επιλογές. Τον ανέτρεψε. Ήταν πέναλτι. Ο Μήτρογλου πήρε την μπάλα και την έστησε στην άσπρη βούλα, αδιαφορώντας για την εντολή Μίτσελ αλλά και τη … δική του χαζομάρα στο ματς με τη Βέροια, που προκαλέσει τα νεύρα του προπονητή του, αλλά και του Ντομίνγκες που εκτελεί, στη θεωρία, τα πέναλτι. Ο Μήτρογλου νικήθηκε από τον τερματοφύλακα του ΠΑΟ που έπεσε σωστά στην αριστερή του γωνία.

Στο γήπεδο δεν άρεσε καθόλου η πρωτοβουλία του διεθνή φορ. Ο Παναθηναϊκός γλίτωσε το 2-0, αλλά του ήταν δύσκολο να απειλήσει επί της ουσίας. Προσπάθησε να παίξει ποδόσφαιρο, έβγαλε δυο-τρεις σέντρες, αλλά μέχρι εκεί.

Δύσκολα θυμόμαστε ντέρμπι όπου ο Παναθηναϊκός να μην έχει ουσιαστική ευκαιρία και να μη τον ενδιαφέρει να “παράξει” ποδόσφαιρο. Ο Αναστασίου, βέβαια, έφυγε διαμαρτυρόμενος στα αποδυτήρια στη φάση του πέναλτι (όταν αποβλήθηκε από τον διαιτητή), όμως μια εξήγηση πρέπει να τη δώσει. Στον Παναθηναϊκό είναι προπονητής…

Η φάση του αγώνα

Στο 58′ σηκώθηκε η ταμπέλα για την αλλαγή. Ένας αμυντικός; Ναι, γιατί είχε χτυπήσει ο Μποτία. Πριν …απογοητευτούν πλήρως, οι οπαδοί του Ολυμπιακού, ο νεαρός είχε σηκωθεί ψηλά και με κεφαλιά έκανε το 1-0. Σα να λέμε, το χε γραμμένο η μοίρα του.

Ο διαιτητής

Ο Καλογερόπουλος ήταν σωστός στις περισσότερες από τις υποδείξεις του. Ελέγχεται, μόνο για μια φάση στο τέλος του αγώνα, όταν υπέδειξε χέρι του Πέτριτς (δεν φάνηκε να είναι)  σε μια φάση όπου ο Ατζαγκούν πήγαινε να σουτάρει με φάτσα το τέρμα του Ολυμπιακού. Πάντως, σε γενικές γραμμές και ο ρέφερι και οι βοηθοί του τα πήγαν καλά…

Ο πολυτιμότερος παίκτης της αναμέτρησης

Όπως εξελίχθηκε ο αγώνας, ο Αυλωνίτης. Θα το θυμάται για χρόνια αυτό το παιχνίδι.

see more: http://www.sport24.gr/football/ellada/SuperLeague/olympiakos-panathhnaikos_1-0.3105516.html